Op 25 februari waren Henk en Truus Nauta uit de Prins Willem Alexanderstraat in Ooij 60 jaar getrouwd. Reden voor loco burgemeester wethouder Erik Weijers om hen namens de gemeente Berg en Dal te komen feliciteren. Vooraf had hij een prachtig bloemstuk plus ingelijste trouwakte bij het bruidspaar laten bezorgen. Truus Nauta schreef zelf het onderstaande levensverhaal.
Ruim 50 jaar hiervan hebben we gewoond in het dorp Ooij! We komen oorspronkelijk van boven de rivieren en woonden in een flat in Nijmegen. Mijn man kreeg een baan bij de steenfabriek Erlecom als administrateur en zodoende kwamen wij in aanmerking voor een huis in Ooij. Wat een verschil. De polder en rivier met de wijde vergezichten! Het landschap. De interessante geschiedenis. Wat bijzonder om hier te mogen gaan wonen! In 1974 betrokken wij met 3 piepjonge kinderen ons nieuwbouwhuis aan de Prins Willem Alexanderstraat. Er werd nog volop gebouwd, ook aan de Nassaustraat. Er waren heel wat jonge gezinnen, veel speelgenootjes. We waren erg enthousiast over zoveel voorzieningen: De bushalte vlakbij, de huisarts, de scholen ,voetbalclub, de Ooijse Toekomst en een levendig Dorpshuis. Een keer per week kwam de bibliobus door de straat, waar wij graag gebruik van maakten. De SRV wagen kwam een paar keer per week langs. Ideaal voor onze eerste levensbehoeften met kleine kinderen. In Ooij was bijna alles te koop! Er waren zoveel winkels. Als je de Nassaustraat doorliep, was er op de hoek van de Irenestraat de fietsenwinkel van Mientjes. Zijn vrouw verkocht er kleine keuken apparaten, servies goed. De heer Mientjes was een groot liefhebber van schaatsen. Je kon je schaatsen bij hem laten slijpen. Als hij het ijs goedkeurde, konden de kinderen met gerust hart het ijs op. Verderop was kapsalon Janssen. Om de hoek , tegenover de vijver, een grote speelgoedwinkel van Looman. In de Prinses Beatrixstraat een schoenenwinkel en daarnaast fa. Engelen met kleding en fournituren. Op het Reiner van Ooiplein, een kleine supermarkt, daarnaast slager Stappershoef en een paar huizen verder een ijzer en houtwinkel. Dan een fijne bloemenwinkel, met daarachter de plantenkweektuin. Tegenover, op het plein, de warme bakker. In de Prins Bernhard straat, op de hoek aan de dijk, stond de oude boerderij van Bartje . Hij had een bruine kroeg en een omheind erf, waar je allerlei planten en struiken kon kopen. Heel rommelig, maar wel spannend. Ik kocht er veel voor onze tuin in aanleg. Op deze plaats is nu nieuwbouw. In de wijde omgeving waren veel fruitboerderijen waar je fruit en aardappels kon kopen. Gelukkig hebben nu nog de Spar, waar we voor van alles terecht kunnen. Het Gemeenschapshuis De Sprong is, nog net als toen, het hart van het dorp. De kinderen hebben er muziekles gehad en zelfs judo, met wedstrijden. Toneel enz. De Ooijse Toekomst. Voetbalvereniging SVO. Niet te vergeten de carnavals activiteiten en vakantie weken. Heel bijzonder is de Waal! Ooij, dorp aan deze rivier, de machtige stroom . De autochtone bewoners waren wel wat gewend als het water hoog stond. Voor ons als nieuwkomers was de rivier dan indrukwekkend. In 1995, stond het water extreem hoog ! Het hele dorp en regio moest evacueren. Een week lang keken we vanaf de hoogte in Nijmegen naar onze polder , met onze huizen en onze bezittingen, tussen al dat water. Het verhogen van de dijk, de jaren erna, was interessant om te volgen. De jeugd groeide op. Stilletjes aan vertrokken ze, als brugpiepers, naar Nijmegen en naar allerlei verschillende middelbare scholen en de vriendschappen verwaterden. Later werd er getrouwd . Kleinkinderen voor ons ouderen. Verder in het dorp ging het bouwen door. Veel nieuwe wijken zijn er bijgekomen. De steenfabriek , waar generaties inwoners uit Ooij hun werk vonden, is nu afgebroken. Er resten nog enige restanten! Wij wonen nog tussen onze vertrouwde buren, in onze nu rustige buurt. Er vallen buurtgenoten weg door ouderdom en ziekte. In de leeggevallen huizen nemen jongeren hun plek in en zie je weer kleintjes spelen. We voelden ons steeds welkom , geaccepteerd in het dorp , ondanks dat we nieuwkomers waren.
Ruim 50 jaar hiervan hebben we gewoond in het dorp Ooij !
We komen weg van boven de rivieren en woonden in een flat in Nijmegen .
Mijn man kreeg een baan bij de steenfabriek Erlecom als administrateur en zodoende kwamen wij in aanmerking voor een huis in Ooij.
Wat een verschil. De polder en rivier met de wijde vergezichten. ! Het landschap. De interessante geschiedenis. Wat bijzonder om hier te mogen gaan wonen !
In 1974 betrokken wij met 3 piepjonge kinderen ons nieuwbouw huis aan de Alexanderstraat .
Er werd nog volop gebouwd , ook aan de Nassau straat. Er waren heel wat jonge gezinnen , veel speelgenootjes.
We waren erg enthousiast over zoveel voorzieningen :
De bushalte vlakbij, de huisarts, de scholen ,voetbalclub, de Ooijse Toekomst en een levendig Dorpshuis.
Een keer per week kwam de bibliobus door de straat, waar wij graag gebruik van maakten.
De SRV wagen kwam een paar keer per week langs. Ideaal voor onze eerste levens behoeften met kleine kinderen.
In Ooij was bijna alles te koop ! Er waren zoveel winkels.
Als je de Nassaustraat doorliep, was er op de hoek van de Irenestraat de fietsenwinkel van Mientjes. Zijn vrouw verkocht er kleine keuken apparaten, servies goed. De heer Mientjes was een groot liefhebber van schaatsen. Je kon je schaatsen bij hem laten slijpen. Als hij het ijs goedkeurde, konden de kinderen met gerust hart het ijs op. Verderop was kapsalon Janssen . Om de hoek , tegenover de vijver, een grote speelgoedwinkel van Looman. In de Prinses Beatrixstraat een schoenenwinkel en daarnaast fa. Engelen met kleding en fournituren. Op het Reiner van Ooiplein, een kleine supermarkt van de Vivo, daarnaast slager Stappershoef en een paar huizen verder een ijzer en houtwinkel. Dan een fijne bloemenwinkel, met daarachter de plantenkweek tuin. Tegenover, op het plein, de warme bakker Rutten. In de Prins Bernhard straat, op de hoek aan de dijk, stond de oude boerderij van Bartje. Hij had een bruine kroeg en een omheind erf, waar je allerlei planten en struiken kon kopen. Heel rommelig, maar wel spannend. Ik kocht er veel voor onze tuin in aanleg. Op deze plaats is nu nieuwbouw. In de wijde omgeving waren veel fruitboerderijen waar je fruit en aardappels kon kopen. Gelukkig hebben nu nog de Spar, waar we voor van alles terecht kunnen. Het Gemeenschapshuis De Sprong is , nog net als toen, het hart van het dorp. De kinderen hebben er muziekles gehad en zelfs judo met wedstrijden. Toneel enz. De Ooijse Toekomst. Voetbalvereniging SVO. Niet te vergeten de carnavals activiteiten en vakantie weken. Heel bijzonder is de Waal! Ooij, dorp aan deze rivier, de machtige stroom . De autochtone bewoners waren wel wat gewend als het water hoog stond. Voor ons als nieuwkomers was de rivier dan indrukwekkend. In 1995, stond het water extreem hoog ! Het hele dorp en regio moest evacueren. Een week lang keken we vanaf de hoogte in Nijmegen naar onze polder , met onze huizen en onze bezittingen, tussen al dat water. Het verhogen van de dijk, de jaren erna, was interessant om te volgen. De jeugd groeide op. Stilletjes aan vertrokken ze , als brugpiepers naar Nijmegen en naar allerlei verschillende middelbare scholen en de vriendschappen verwaterden. Later werd er getrouwd . Kleinkinderen voor ons ouderen. Verder in het dorp ging het bouwen door. Veel nieuwe wijken zijn er bijgekomen. De steenfabriek, waar generaties inwoners uit Ooij hun werk vonden, is nu afgebroken. Er resten nog enige restanten! Wij wonen nog tussen onze vertrouwde buren, in onze nu rustige buurt. Er vallen buurtgenoten weg door ouderdom en ziekte. In de leeggevallen huizen nemen jongeren hun plek in en zie je weer kleintjes spelen. We voelden ons steeds welkom , geaccepteerd in het dorp, ondanks dat we nieuwkomers waren .